MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2012 gün, 2-2011/95351 sayılı yazısı ile "elektrik enerjisi hırsızlığı" suçu yönünden 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1-2. madde ve fıkraları uyarınca yeniden değerlendirilmek üzere dosyanın iadesinden sonra, 21.03.2013 tarihinde "mühür bozma" suçu yönünden sanık ...'in mahkumiyetine, diğer sanık ...'in beraatine ilişkin kararlar hukuken yok hükmünde olduğundan, sanık ...'in temyizinin, 21.10.2010 tarihinde 2009/13 Esas, 2010/607 Karar sayı ile verilen hükme yönelik olduğu kabul edilmiş katılan idare vekili 29.11.2010 tarihli temyiz dilekçesi ile sanıkların "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık" suçundan beraatlerine ilişkin hükümleri temyiz ettiği, "mühür bozma" suçundan verilen hükümleri temyiz etmediği görülerek yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.