MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 23.03.2010 tarih 2009/458 Esas 2010/99 Karar sayılı ilk mahkumiyet hükmünün katılan vekili ve sanık tarafından yasal sürede temyiz edildiği ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan yeniden kurulan 08/03/2013 tarih 2009/458 Esas 2010/99 Karar sayılı ek karar hukuken geçersiz olduğundan katılan vekilinin ve sanığın 23.03.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik süresinde yaptıkları temyizlerine hasren yapılan incelemede:
Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca, Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısından, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen ... Dağıtım A.Ş.'nin 29/05/2013 tarihinde özelleştirildiğinin belirtilmesi karşısında, 09/01/2009 olan suç tarihi itibariyle anılan şirketin özelleştirilmemiş olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, anılan fıkrada sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,
2- Sanığın mahkumiyetine karar verildiği kendisini vekil ile temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmolunması gerekirken eksik vekalet üctetine hükmedilmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek,vekalet ücreti ile ilgili hüküm fıkrasındaki “575” ibaresinin “1000” olarak değiştirilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy