MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM: Mahkumiyet
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Adli emanette kayıtlı suça konu kartların dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine hükmolunması ile yüklenen suçtan doğrudan zarar görmeyen Fortisbank'ın katılma hakkı bulunmamasına karşın lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından müsadereye ve ...'a vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısımların çıkartılarak yerine "sahte kartların delil olarak saklanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.