MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma ve mühür bozma suçlarından verilen 06.10.2009 gün 2008/1292 Esas, 2009/875 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından yasal süresinde temyiz edildiği, Yargıtay 4 Ceza Dairesinin 2012/12777 Esas ve 2012/24673 sayılı Kararı sadece imar kirliliğine neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelendiği, mühür bozma suçundan ise herhangi bir inceleme yapılmadığı anlaşılmakla, sanığın mühür bozma suçundan kurulan 06.10.2009 gün 2008/1292 Esas, 2009/875 Karar sayılı hükme yönelik süresinde yaptığı temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:
I.Katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:
Katılan vekilinin 01.02.2010 günü tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 01.10.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II.Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c. madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, mühür bozma suçunda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; adli sicil kaydı olmayan, “dolaylı ikrarı” gerekçesi ile hakkında takdiri indirim uygulanan sanık hakkında “sanığın yargılamadaki tutum ve davranışına, dosya içeriğine, geçmişteki haline binaen ve ayrıca hükmün açıklanmasının ertelenmesinin şartlarının oluşmadığına mahkememiz kanaat getirdiğinden" gibi yasal olmayan gerekçelerle, yasanın aradığı objektif ve subjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK'nun 52.maddesinin 4.fıkrasına göre sanığa verilen adli para cezasının belirli aralıklar öngörülerek taksitlendirilebileceğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.