MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Asıl karar: Mahkumiyet Ek kararlar: Temyiz talebinin reddi
5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu cihetle ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/04/2014 tarih ve 2014/12-89 Esas, 2014/226 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre, yapılan tebliğatın geçerli olabilmesi için, ilgilinin kendisine veya adına tebliğ yapılabilecek kimselere belirtilen adreste kanunun gösterdiği usullere göre önceden tebliğ yapılmış olmasının gerektiği; somut durumda ise, sanık ...'in sorgusunda belirttiği adrese daha önceden yapılmış bir tebligat bulunmadığı, sanığa gerekçeli kararın T.K. 35. maddesine göre tebliğine ilişkin 28.07.2011 tarihli tebligatın geçersiz olduğu, sanığında kendisine tebligat yapılmadığını savunduğu ve eski hale getirme talebinin bulunmadığı anlaşıldığından; mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararlar kaldırılarak sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
1-Suça konu nüfus cüzdanının aslı ele geçirilemediğinden iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespitinin mümkün olmaması karşısında; resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre ise; sanığın adli sicil kaydına göre, daha ağır tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunduğu halde daha hafif ceza mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.