MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM: Mahkumiyet
1-Sanığın “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanık ...‘nın savunmasında, faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi ve fatura bedellerine ilişkin olarak düzenlenen tahsilat makbuzlarını dosyaya ibraz etmesi, Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 03.11.2011 tarihli 2010/552 Esas ve 2011/810 Karar sayılı ilamı ile sanığın kullandığı faturaları düzenleyenlerden Duran Keleş isimli mükellef hakkındaki sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, Yargıtay 19. Ceza Dairesi‘nin 30.12.2015 tarihli 2015/14923 Esas ve 2015/9647 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiğinin ve bu davanın halen Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2016/94 Esas sırasında derdest olduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2016/94 Esas sayılı dava dosyasının celp edilerek incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına eklenmesi; faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti bakımından da, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenler ve kullananın yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak, faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,
2-Kabule göre de;
a)“25.10.2009“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2009“ şeklinde eksik gösterilmesi,
b)TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.