MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı, tebliğ edilmemesi üzerine aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği anlaşılmış ise de; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2 maddesine göre bilinen son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bunun da bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese belirtilen Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin de olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden; sanığın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilen adresinin, tebliğ tarihinde MERNİS adresi olarak kayıtlı olması nedeniyle aynı Kanun'un 21/2. maddesi yerine 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, sanığın öğrenme üzerine 08/03/2016 tarihli temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa uygun şekilde nitelikleri belirlenmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebep ve ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy