MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet
7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ek fıkra hükmüne aykırı olarak yokluğunda verilen kararın hükümlünün dosyadaki bilinen en son adresi olan 28.04.2010 tarihli sorgusunda beyan ettiği ...Cami Sokak, ... Mahallesi No:9 İç Kapı No: 9 ... adresine çıkarılan ve iade edilen tebligattan sonra aynı zamanda mernis adresi olan bu adrese 7201 sayılı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılması yerine daha önce adli mercilerce bu adrese usulüne uygun bir tebligat yapılmamış da olmasına rağmen 15.02.2011 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligat işlemi geçersiz olup öğrenme üzerine sanığın kararı yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü gerektiği, mahkeme tarafından verilen 24.01.2012 tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu cihetle, ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluş ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy