MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura düzenlemek
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz taleplerinin reddine, ancak;
1- 5271 sayılı CMK'nin 5728 sayılı Kanunla değişik 231/5. maddesi uyarınca, hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, "2011 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemek" suçu neticesinde oluşan herhangi bir zarar bulunup bulunmadığı katılan kurumdan sorulmuş, kurumun cevap yazısında; toplam 263.194,72 TL tarhiyata ilişkin düzenlenen ihbarnamelere karşı sanıklar tarafından Zonguldak Vergi Mahkemesinde dava açıldığı, mahkemenin sonuçlandığına dair kendilerine intikal eden herhangi bir karar bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla, söz konusu davanın akıbetinin araştırılarak somut bir zararın oluşup oluşmadığı oluşmuş ise zararın giderilip giderilmediği tespit edilmeden, adli sicil kayıtlarında suç tarihi itibarıyla engel sabıka kayıtları bulunmayan ve hükmedilen cezaları ertelenen sanıklar hakkında yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı,
2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.