MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından ceza tayin edilirken, mahkemece cezanın lehe olduğu tespit edilen 213 sayılı Kanun‘nun 359. maddesinin 5728 sayılı Kanun‘un 276. maddesi ile değiştirilmeden önceki hali esas alınarak, ancak kast yoğunluğu gerekçesi ile alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edildiğinin belirtilmesi karşısında, sanık hakkında 5728 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun‘un 359/b. maddesi gereğince ceza tayin edildiğine ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1-5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 20.07.2009 tarih ve 2009/45455 Soruşturma-2009/16739 Karar sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı‘nın 28.11.2011 tarih ve VI-RDK-2011/1262 sayılı mütalaasına kısmen uygun olarak sanık hakkında, "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı, “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Sanık hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, faturaların gerçek alışverişlere dayalı olarak düzenlendiğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, dosya içerisinde 2007 takvim yılında düzenlenmiş herhangi bir fatura aslı yada suretine rastlanılmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; 2007 takvim yılına ait fatura aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilerek dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirket ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-Kabule göre de;
a)Sanık hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olup, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 tarih ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sahte fatura düzenleme suçunun her takvim yılı için kendi içinde zincirleme ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, iddianame tarihine kadar gerçekleşen eylemler zincirleme şekilde işlenmiş tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
b)Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin ilgili takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihi olduğu gözetilmeden, 2006 takvim yılı için “27.12.2006“, 2007 takvim yılı için “21.02.2007“ olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2006-2008 yılları“ şeklinde yanlış yazılması,
c)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy