MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM: Mahkumiyet
A)Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve yasal defter-belgelerini usulüne uygun tebligata rağmen süresi içerisinde vergi incelemesi amacıyla ibraz etmediğinden bahisle açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, ... .... isimli kişinin kendi adına kurulacak şirketlerde işçi olarak çalışıyor görüneceğini ve maaş vereceğini söylemesi üzerine, ... ...’ın getirdiği muhasebeciye şirket kurulması için vekaletname verdiğini, fakat daha sonra şirketin adına kurulduğunu öğrendiğini, suç duyurusunda bulunacağını söyleyince, vergi dairesine gidip kapanış yaptıklarını, kimse adına fatura düzenlemediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, faturaların sanık tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin ve sanığın fiilen şirket yetkilisi olup olmadığının tespiti bakımından, faturaları kullanan şirket yetkililerinin tanık olarak beyanlarına başvurularak, sanığı tanıyıp tanımadıklarının suça konu faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları hususlarının ayrıntılı olarak sorulması, faturalar ile vergi dairesine sanık adına ibraz edilen diğer belgelerdeki imza ve yazıların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
B)Kabule göre de;
1)Defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden;
a)Hükmolunan temel cezanın suç tarihi itibariyle 5904 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a-2. maddesince 18 ay olduğu gözetilmeden sanık hakkında temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,
b)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, bu koşulun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belge ibraz etmeme suçunda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alınarak; sanığın adli sicil kaydında bulunan Zeytinburnu 1. Asliye Ceza Mahkemesi’ne ait 27.04.1993 tarihli mahkumiyet kararının silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp bu mahkumiyetin CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında zarar giderilmediğinden bahisle yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
c)Defter belge ibraz etme istem yazısının sanığa 25.05.2011 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 10.06.2011 tarihinin, defter belge ibraz etmeme suçunun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin 2009-2010 olarak yanlış gösterilmesi,
d)5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilerek infazın kısıtlanması,
2)Sahte fatura düzenleme suçu yönünden;
a)Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen faturaların, bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden ve TCK‘nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri de uygulanmayarak tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,
b)TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.