MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM: Sanık hakkında 2003-2004 takvim yılları için davanın düşürülmesi 2005 takvim yılı için beraat
2006 takvim yılı için mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve dosya içerisinde mevcut 11.09.2008 tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunan, ancak katılma talebiyle ilgili herhangi bir karar verilmeyen müşteki kurum vekilinin katılma talebinin CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca kabulü ile yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında 2006 takvim yılı içerisinde sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan karara yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık hakkında 2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 syılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı 2003-2004 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
3-Sanık hakkında 2005 takvim yılı içerisinde sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
“Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK.nun 225. (1412 sayılı CMUK.nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede sanığın sahte fatura düzenlemek suçlarından cezalandırılmasının talep edildiği, Gelir İdaresi Başkanlığı’nın mütalaasının ve ekindeki vergi suçu ve vergi tekniği raporlarının ise sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili olduğu anlaşılmakla; sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Yasanın 367. maddesi gereğince dava şartı olan “mütalaa” istenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla iddianame kapsamında olmayan sahte fatura kullanmak suçundan beraat hükmü kurulması,
Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.