MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM: Sanık ... hakkında; beraat Sanıklar ... ve ... hakkında; mahkumiyet
I- Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ... hakkında 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açılmış ve yargılama yapılmış ise de; sanığın şirket ortağı ya da yetkilisi olmadığı, diğer sanıkları tanımadığı ve vergi suçu raporları ile vergi tekniği raporunda da sanıkla ilgili bir bilgiye rastlanılmadığı cihetle; yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği sabit olduğundan CMK'nın 223/2-b madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
1- Sanık ...'nun UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 15.05.2016 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,
2- a) Sanık ... hakkında açılan kamu davasında ise; sanığın savunmasında, şirketin parasal işleri ve muhasebe işlemleriyle büyük ortak olan diğer sanık ...'nun ilgilendiğini savunması ve dosyaya 04.09.2006 tarihli “BELGEDİR” başlıklı bir belge ibraz etmesi, söz konusu belgede, şirketin tüm defter ve muhasebe işlemlerinin ... tarafından yürütüldüğü, ...'in şehir dışı satış ve pazarlama işleriyle ilgilendiğinin belirtilmesi ve belge altında ...'nun imzasının bulunduğunun anlaşılması, ayrıca sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2005 ve 2006 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanık ...'i tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanığın dosyaya ibraz ettiği belge içeriğinin gerçek olup olmadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkındaki hükümlerin sair yönleri incelenmeden, sanık ... hakkındaki hükümlerin ise belirtilen sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.