MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
“Defter ve belgeleri ibraz etmeme“ suçunun oluşabilmesi için,"..varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olan" defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerektiği, 19/12/2011 tarih ve VDENR-2011-2834/10 sayılı vergi suçu raporunda sözü edilen 17/11/2011 tarih ve VDENY-2011-2834/74 sayılı belge isteme yazısının aslı yada onaylı suretinin dosya içerisinde mevcut olmadığının anlaşılması karşısında; ilgili defter ve belge isteme yazısının aslı veya onaylı bir suretinin dosya içerisine getirtilmesi ile belgelerin vergi incelemesi amacıyla talep edilip edilmediğinin belirlenmesinden sonra sonucuna karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
a) Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda, ibraz için verilen yasal sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu gözetilmeden, 04.12.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2011 olarak eksik gösterilmesi,
b) Hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde 213 sayılı yasanın "359/a-2" maddesi yerine "359/a-1" yazılması
c) Hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde uygulanan takdiri indirime dayanak ilgili yasa maddesinin gösterilmemesi,
d) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının sanığın kendi alt soyu dışındakiler için hapis cezasının infazı tamamlanana kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.