MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sanığın tayin olunan cezaların türü ve tutarı karşısında koşulları bulunmadığından, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanan CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın sahte belge düzenleyerek vergi kaybına neden olmadığına, kullandığı faturaları satın aldığı mallar karşılığında aldığına ve usulüne uygun faturalar düzenleyerek satış yaptığına dair beyanları karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;
1-2008, 2009, 2010, 2011, 2012 takvim yıllarına ait suça konu fatura aslı ya da onaylı suretleri Vergi Dairesi'nden ve faturayı kullanan mükelleflerden sorularak kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi,
2-Faturaların kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıdığının anlaşılması halinde ise;
a)Faturaları kullananlar tespit edilip, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanları da alınarak bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığının sorulması,
b)Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler araştırılarak getirtilip dosya arasına konulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-Kabule göre ise;
a) Sanık hakkında, temel cezadan TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım uygulanması sırasında ceza miktarının 3 yıl 9 ay yerine, 3 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi nedeniyle, sonuç cezanın TCK'nın 62/2. maddesi gereğince indirim uygulanması sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 11 ay hapis cezası olarak belirlenmesi,
b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.