MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM: Asıl karar: Mahkumiyet
5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, 11.02.2016 günlü ve diğer ek kararlar kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın yokluğunda verilen hükmün sorgusunda kapandığını belirttiği işyeri adresine yapılan tebligatın bila tebliğ iade olunması üzerine sorgusunda belirttiği ikinci adrese (bilinen en son ikamet adresine) tebligat yapılması yerine doğrudan mernis adresine yapılan tebliğ işlemi geçersiz olup,öğrenme üzerine temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.