MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
A) 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının, "defter ve belgeleri ibraz etmeme" ve “sahte belge düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu; mütalanın dayanağı olan vergi suçu raporu ve eklerinin ise sanık hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarına ilişkin olduğu, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 13.02.2013 tarih ve 2013/9864 Esas sayılı iddianamesi ile "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı ve hükmün de sahte fatura kullanma suçundan kurulduğu, ancak 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; vergi dairesi başkanlığından sanık hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından dava şartı olan mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,
B) 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından mütalaa verildiği takdirde:
Sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını, ödemeleri banka kanalıyla yaptığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;
1) Sanığın yetkilisi olduğu şirket ve suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,
2) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,
3) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,
4) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;
a) Faturayı düzenleyen şirketlere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; sanığın şirketine ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,
b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın şirketine ait ticari defterler ve belgeler üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,
Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 19.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy