MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sanığın yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiği 08.02.2013 tarihinde, askerde olduğu anlaşılmakla, Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre mernis adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu cihetle, sanık müdafiinin öğrenme üzerine verdiği 07.11.2013 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla eski hale getirme talebi ile birlikte verilen temyiz isteminin kabulüyle yapılan incelemede;
Hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezaların kanuni sonucu olan aynı yasanın 53. maddesinin uygulanması gerekliliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi; suç tarihlerinin 31.12.2009 ve 31.05.2010 olarak mahallinde gerekçeli karar başlığına yazılması mümkün görülmüş;... Başkanlığı ..., Vergi Dairesi Başkanı tarafından 07.09.2010 tarihinde, sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemekten mütalaa verilmiş olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak olunmamış; adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve herbir takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi karşısında, zincirleme şekilde sahte fatura düzenlemek suçunun oluşacağının nazara alınmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezalarının nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde, eleştiri dışında, bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.