Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.03.2016 gün ve 2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.04.2016 gün ve 2016/124001 sayılı ihbarnamesi ile;
Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan sanık ...’ın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/07/2008 tarihli ve 2007/238 esas, 2008/520 sayılı kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/02/2013 tarihli ve 2011/407 esas, 2013/2655 sayılı kararıyla bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda, önceki kararda direnilmesine ve sanık ...’ın, 213 sayılı Kanun’un 359/a-2, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin anılan Mahkemenin 16/07/2013 tarihli ve 2013/228 esas, 2013/835 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik ve önceki hükümlerinin olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tesbiti gerektiği, 213 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki halinde hapis cezasının paraya çevrilmesinde sanayi sektöründe çalışan on altı yaşından büyük işçiler için uygulanan asgari ücretin yarısının esas alınacağı, oysa 5728 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle bu düzenlemenin yürürlükten kaldırıldığı, buna göre, sanığa 5728 sayılı Yasa ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi uyarınca alt sınırdan tayin olunacak 1 yıl hapis cezasının Türk Ceza Kanunu’nun 50. maddesi ile paraya çevrilmesi suretiyle bulunacak sonuç cezanın değişiklikten önceki düzenlemeye göre lehe olacağı gözetilmeden, temel ceza 5728 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki haliyle 6 ay hapis olarak belirlendiği halde paraya çevirmede Türk Ceza Kanunu’nun 50. maddesinin esas alınması suretiyle karma uygulama yapılmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:
... 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.07.2008 tarih 2007/238 esas 2008/520 karar sayılı mahkumiyet hükmünün, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 19.02.2013 tarih ve 2011/407 Esas, 2013/2655 karar sayılı ilamı ile bozulmuş, ancak mahkeme bozma sonrası yaptığı yargılama sonucunda, bozma ilamına direnme kararı verdiği ve temyiz edilmeksizin kesinleşen anılan mahkemenin 16.07.2013 tarih ve 2013/228 esas, 2013/835 sayılı kararına yönelik, kanun yararına bozma istemine ilişkin yasayolu denetiminde bulunma yetkisinin, ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.06.2009 gün 70-153, 01.06.1999 gün 118-144 sayılı kararlarında belirtildiği üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna ait bulunması karşısında, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy