MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Ek Karar: 08/12/2015
SUÇ : Vegi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet
Ek Karar: Temyiz isteminin reddi
I-Sanık ...'in 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebi ile sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre sanık ... hakkında 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; 12/05/2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükümlerin yasal süresinden sonra 08/12/2015 tarihinde sanık ... tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 08/12/2015 günlü aynı sayılı ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık ... ve ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ...'in 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;
1-Sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması bakımından, suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerekçesine göre bozma kararının hükmü temyiz etmeyen sanık ...'e de sirayet ettirilmesine, 29/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy