MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
1-Sanık hakkında “2008,2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suça konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını, bilerek sahte fatura kullanmadığını savunması, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, sanığın kullandığı faturaları düzenleyen mükellef İslam Gürbüz hakkında 2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/111 Esas, 2014/152 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkümiyet hükümlerinin, Dairemizin 2016/12007 Esas 2019/3453 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği anlaşıldığından, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;
a-Suça konu faturaları düzenleyen İslam Gürbüz hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporunun ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, aynı mükellef hakkında yukarıda adı geçen dava dosyasının akıbetinin araştırılması, dava dosyasının getirtilerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,
b-Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan ve sanık tarafından ibraz edilen tediye makbuzları, diğer banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak, faturaları düzenleyen mükellef ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumlunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,
2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.