MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
A) Sanık hakkında "defter ve belge ibraz etmeme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
B) Sanık hakkında "2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1) Sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında elektrik alım satım işine 2008 yılının 8. ayında başladığını ancak burada hiç iş yapmadığını, yoklama memuru geldikten sonra dükkanı kapattığını, muhasebecisi olan ...'ye sözlü olarak dükkanı kapatmasını söylediğini, sonrasında işleri takip etmediğini, 2009 yılında evine evrak gelmesiyle yaptığı araştırmada ...'nün... isimli kişiyle beraber faturalar düzenlediğini öğrendiğini, evrakları istediğini ancak vermediğini, matbadan bastırdığı faturaları ...'nın aldığını, ...'ye muhasebe vekaletnamesi verdiğini, bir hafta açık kaldıktan sonra dükkanı kapattığını, faturaları takip etmediğini alındığında da kendisine getirilmesini söylemediğini, kağıt üzerinde vergi kaydının olduğunu, asıl işi yapanların ... ve ... olduğunu, ...'nın vefat ettiğini öğrendiğini, imza ve yazı örneklerinin alınmasını talep ettiğini belirtmesi; ancak vergi denetmenine verdiği 21.02.2013 tarihli ifadesinde sanığa işyerini devrettiğini beyan eden ...'nın mahkemede tanık sıfatıyla alınan ifadesinde 2008 yılında sanığın yanında 3 ay çalıştığını, mallar gelmeden faturaların alındığını ve verildiğini görünce bu işten rahatsız olup işyerinden ayrıldığını beyan etmesi, 13.03.2013 tarih ve... sayılı Vergi Tekniği Raporu ekinde yer alan sanık tarafından adına fatura düzenlenen şirketler hakkında düzenlenen 18.10.2012 ve 15.10.2012 tarihli karşıt inceleme tutanaklarında şirket yetkililerinin faturalardaki malları gerçekten aldıklarını ve sanığı şahsen tanımadıklarını beyan etmeleri hatta ... Aydınlatma Sanayi Ve Tic.Ltd.Şti yetkilisinin söz konusu malları Halit isimli kişinin kendi aracıyla spot olarak malları getirdiğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; öncelikle her takvim yılına ilişkin suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilmesi ile bu faturaların sanığa gösterilerek faturalardaki imza ve yazıların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylediği takdirde ise suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri/kişiler tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve gerekirse yüzleştirme yapılması, sanıktan tanık ...'nın beyanına ilişkin diyeceklerinin sorulması, sanığın savunmasında belirttiği ...'nın vefat edip etmediğinin ve muhasebeci ...'nün açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılması ile CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, sanığın imza ve yazı örneklerinin alınması suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa, ... ve ...'ye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy