MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
1- 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir" şeklindeki düzenleme karşısında; açıklanması geri bırakılan mahkumiyet hükmü ancak açıklanmakla hukuki sonuç doğurmaya başlayıp, infaza elverişli hüküm niteliğini kazanacağından duruşma açılarak sanığın uyarılı davetiye ile çağrılması ve geldiğinde savunmanın tespitinden sonra sözü edilen maddenin 11. fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, tebligatın sanığın savunmasında bildirdiği en son adres olan "... Sultangazi /İstanbul " adresine çıkarılması üzerine iade olunduğu dikkate alınarak CMK’nin 233. maddesindeki meşruhatı içeren davetiyenin Tebligat Kanunu’nun 21. maddesinde belirlendiği üzere MERNİS adresine yapılması sağlamadan, sanığın dinlenilmesinden vazgeçilerek savunma hakkını kısıtlayacak biçimde hükmün açıklanması,
2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/09/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.