MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
Tekerrüre esas alınan Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/692 esas sayılı ilamındaki suçun vasfının 5237 sayılı TCK’nin 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu olduğu, ancak sanığın temyizi olmasına rağmen kesinleştirildiği, bu durumun anlaşılması üzerine infazının durdurulduğu, temyiz incelemesinden geçen kararda suçun vasfının değişerek TCK'nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna dönüştüğü ve Yargıtay incelemesinden geçip onanarak kesinleştiği anlaşıldığından; tekerrüre esas alınamayacağı; sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde; İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/383 esas sayılı ilamıyla verilen cezaların tekerrür oluşturabileceği, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.06.2013 tarihli, 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği, sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/383 esas sayılı ilamına konu olan 5237 sayılı TCK’nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun, hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nin 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alınması karşısında; tekerrüre esas alınabilecek söz konusu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Tekerrüre esas alınan Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/692 esas 2012/699 karar sayılı ilamının, suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "Sanığın Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/692 esas 2012/699 karar sayılı kararıyla Hırsızlık suçundan verilmiş ve 30/01/2013 tarihinde kesinleşmiş 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkümiyeti nedeniyle TCK'nin 58/6-7 maddeleri gereğince mükerrer sayılmasına, cezasını mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonrada denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına," kısmının çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.