Alacaklısını zarara sokmak kastıyla mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Ankara 13. İcra Ceza Mahkemesi’nce verilen 28.01.2014 tarihli 2008/1035 E, 2014/23 K sayılı hükmün, Dairemizin 18.12.2014 gün ve 2014/11689 Esas- 2014/21985 Karar sayılı ilamı ile bozulmasından sonra yerel mahkemenin 26.02.2015 tarih ve 2015/74 Esas, 2015/57 sayılı kararı ile direnmesine müteakip Dairemizce ilk hükümde yer almayan, Daire denetiminden geçmeyen yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm kabul edilerek onanmasına karar verilen hükme karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.05.2017 gün ve 2017/27157 sayılı yazısı ile itirazda bulunulması üzerine, dosya yeniden okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;
Ankara 13 İcra Ceza Mahkemesi’nin 26.02.2015 gün ve 2015/74 E, 2015/57 K sayılı mahkumiyet kararı ile temyiz inceleme tarihi arasında 02.12.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunu’nun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmediğinin belirlenmesi ve atılı suç yönünden uzlaştırma yoluna gidilmesinde zorunluluk bulunması karşısında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın yaptığı itirazın bu yönden yerinde olduğundan kabulü ile Dairemizin 02.03.2017 gün ve 2017/167 Esas 2017/1491 Karar sayılı ilamının, KALDIRILMASINA, karar verilerek yapılan incelemede;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafii ile sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.