MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün ve 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, belgelerde sahtecilik suçlarında, belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma niteliğinin varlığını göstermeyeceği ve fotokopi üzerinden söz konusu belgenin objektif olarak aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının tespitinin mümkün olmaması karşısında, somut olayda İskenderun ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin işletmecisi olan sanık hakkında, merkezde eğitim gören 3 çocuğun sağlık raporlarında özür durumları üzerinde değişiklik yaparak sahte olarak düzenlenen rapor fotokopilerini İskenderun Rehberlik Araştırma Merkezine sunduğu, çocukların özel eğitim alabileceğine ilişkin rapor düzenlendiği, bunun sonucu olarak Mal Müdürlüğünden haksız yere ücret aldığı iddiası ile açılan davada İskenderun Rehberlik Araştırma Merkezinin cevabında rapor asıllarının olmadığını belirttikleri, merkezin müdürü ...'un rapor aslı olmadan işlem yapıldığını beyan ettiği, rapor fotokopilerinin hukuki sonuç doğurmaya elverişli olmadığı ve aldatma niteliğinin olup olmadığının tespit edilemeyecek olması karşısında; yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmayacağı ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.