MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında TCK’nin 268/1. maddesi delaletiyle 267/1. ve 269/2. sevk maddeleriyle dava açılmış ve yargılama aşamasında suç vasfının değiştiği gerekçesi ile sanığa ek savunma hakkı verilerek TCK’nin 206/1. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan mahkumiyet hükmü kurulan olayda;
TCK'nin 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşması için; failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması, TCK'nin 267/1. maddesinde tanımlanan “iftira” suçunun oluşması için ise, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunmak suretiyle işlemediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmesi gerekir.
TCK'nin 206. maddesindeki "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak" suçunun oluşabilmesi için ise sanığın açıklamaları üzerine oluşturulan resmi belgenin, bu beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gereklidir. Beyanı alan memur bu beyanın doğruluğunu araştırıp tahkik etmek ve daha sonra edindiği kanaate göre resmi belgeyi düzenlemek durumunda ise, bir başka ifade ile resmi belge sadece sanığın beyanına göre değil de memur tarafından yapılacak inceleme sonucuna göre meydana getirilmekte ise maddede tanımlanan suç oluşmayacaktır.Somut olayda; sanığın, karıştığı basit yaralamalı bir kavga sonucunda polis çağırdığı, kendisini müşteki ... olarak tanıttığı, o sırada elinde uyuşturucu madde ihtiva eden poşetin de bulunması sebebiyle merkeze götürülerek, sanık hakkında kasten yaralama ve uyuşturucu madde bulundurmak ve kullanmak suçu şüphesiyle yakalama tutanağı düzenlendiği ve sanığın bu tutanağıda mağdur ... olarak imzaladığı, bu şekli ile eylemin yukarıda anlatılan başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,
Kabule göre de;
1-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2012 tarih, 2011/721 Esas, 2012/468 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesindeki hırsızlık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak ve başkaca tekerrüre esas sabıkası olup olmadığı da belirlenerek sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Yargılama gideri hususunda karar verilmemiş olması,
3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesi gerekliliği,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.