MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet
Ek Karar: Temyiz talebinin reddi
Gerekçeli karar başlığında “28.08.2007“ şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin suça konu bonoların ödememe protestosuna konu edildiği “02.10.2007“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Katılan vekilinin 02.02.2017 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 10.03.2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 13.03.2017 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz talebinin reddine dair Mahkemenin 13.03.2017 tarihli 2016/634 Esas ve 2017/75 Karar sayılı ek kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artıran nedenlerin bulunmadığı, azaltan nedenin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Mahkemenin 02.02.2017 tarihli 2016/634 Esas ve 2017/75 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA, 26.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy