MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
1-Resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında sanığın, suçlamaları kabul etmediğini, muayene işlemleri için ...'in yanına geldiğini, ona trafik takipçiliği yapan kişilerin olduğunu, muayene işlemini onlar aracılığı ile yaptırabileceğini, kendisinde bulunan telefon numarasını da verdiğini, ancak muayene işleminin nasıl yapıldığından haberinin olmadığını savunması, ...'in 22.05.2013 tarihli ifadesinde ruhsat ve parayı sanığa verdiğini söylediği ancak 03.04.2014 tarihli sorgusunda bu beyanından döndüğü ve ruhsatı verdiği şahsa ulaşamadığı için sanığın adını verdiğini beyan etmesi karşısında, hakkında verilen mahkumiyet kararı kesinleşen sanık ...'in atfı cürüm niteliğindeki soyut beyanları dışında sanığın cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin bir delil olmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy