MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
A-Sanık hakkında "defter ve belge ibraz etmemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1-Sanığın 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; defter ve belge isteme yazısına ilişkin tebligatın 09.03.2009 tarihinde sanığın daha önceden başkanlığını yaptığı Ankara Yağlı Boya Dekorasyon ve Hırdavatçılar Odası genel sekreterine yapılması ancak dosyada mevcut Ankara Yağlı Boya Dekorasyon ve Hırdavatçılar Odası Başkanlığı'nın 27.02.2009 tarihli yönetim kurulu karar defteri fotokopisinde sanığın üç toplantıya mazeretsiz katılmaması nedeniyle yönetim kurulu başkanlığı görevinin sona erdirilmesine karar verildiğinin bu haliyle de yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, atılı suçun yasal unsurları oluşmayacağından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.05.2008 tarih ve 2007/27-2008/95 sayılı kararında açıklandığı üzere, adli sicilden silinme koşulları gerçekleşen mahkumiyet kararlarının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olmayacağı cihetle, sanığın adli sicil kaydında bulunan sabıkasının silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerekirken, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 12.12.2006 tarihinde infaz edilerek silinme koşulları gerçekleşen adli para cezasına ilişkin sabıkasının bulunduğundan bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b-5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesinde "hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "Sanığın TCK'nin 51/7. maddesi gereğince denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezasının tamamının infazına," karar verilerek infazın kısıtlanması,
c-5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
d-Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda, suç tarihinin ibraz için verilen yasal sürenin bitimini izleyen tarih olduğu dikkate alındığında, "24.03.2009" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "2009" şeklinde eksik yazılması,
B-Sanık hakkında "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanık hakkında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2009 tarihli iddianamesi ile, 213 sayılı VUK'nın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa, vergi suçu raporu ve eklerine uygun olarak “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı; "sahte fatura kullanma" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının kabulü ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
2-Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında 11.12.2006 tarihinde şirket hisselerini devrettiğini, suç tarihlerinde şirketle herhangi bir ilgisinin bulunmadığını belirtmesi, hakkında beraat kararı sanık ...'in ifadesinde şirketi fiilen yönetenin sanık ... olduğunu, sanığın kendisine şirket işleri için ... isimli kişiye vekalet verdirdiğini beyan etmesi, şirketin diğer ortağı ...'in de ifadesinde sanık ve ...'in şirketi resmen devretmelerine rağmen sahte fatura kestiklerini belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve gerekirse yüzleştirme yapılması, tanık beyanları ve sanık savunması nedeniyle ...'in açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi ile imza ve yazı örneklerinin alınması, sanığın da imza ve yazı örnekleri alınarak suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ve ...'e ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
3-Kabule göre de;
a-Sanığın 2007 yılına dair mahkumiyetinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.05.2008 tarih ve 2007/27-2008/95 sayılı kararında açıklandığı üzere, adli sicilden silinme koşulları gerçekleşen mahkumiyet kararlarının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olmayacağı cihetle, sanığın adli sicil kaydında bulunan sabıkasının silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerekirken, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 12.12.2006 tarihinde infaz edilerek silinme koşulları gerçekleşen adli para cezasına ilişkin sabıkasının bulunduğundan bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b-2007 yılına ilişkin mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından hiçbir şekilde uygulanamayacağının gözetilmemesi,
c-2008 yılına ilişkin mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.