MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi Usul Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/163E. 2007/111 K. sayılı ilamının 08.11.2010 tarihinde kesinleştiği, dosyaya konu suçtan sonra kesinleşen hükmün tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,
2- Sanığın önceki mahkumiyetinin yargılama konusu suçun işlediği tarihten sonra kesinleşmesi nedeniyle adli sicil kaydında suç tarihi itibarıyla engel sabıka kaydı bulunmayan, hakkında alt sınırdan ceza tayin edilen ve TCK'nın 62. maddesi gereğince cezasından indirim yapılan sanık hakkında, CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi değerlendirilmeden, “Sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyeti olması ve suç işleme eğilimi” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi, yasaya aykırı
3- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.