MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın faaliyet konusu dışında aldığı eşyalara ilişkin ödeme belgesi sunamaması, kullanılan faturaların toplam maliyet içindeki miktarlarının %62,33 olması, 2010 yılının 1. ayında kullanılan... tarafından düzenlenen faturaların Dairemizin 24.09.2020 tarih 2017/307 Esas 2020/4932 karar sayılı ilamı ile sahte olduğunun tespit edilmesi nedenleriyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, aynı takvim yılı içinde birden fazla beyannamede sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy