MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Asıl Karar: Mahkumiyet
Ek Kararlar: Temyiz talebinin reddi
İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken talimatla savunması alınan sanığın bilinen en son adresine kanunun gösterdiği usullere göre önceden yapılmış bir tebligat bulunmadığı halde, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan 14.08.2013 tarihli tebliğinin usulsüz olduğu, yine sanığın sorgusunda belirttiği adresten başka bir adrese yapılan 20.08.2013 tarihli tebliğin de usulsüz olduğu ve her iki tebliğin de temyiz süresini başlatmadığı, sanık müdafiinin 17.03.2014 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, sanığın 05.01.2015 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemenin hukuki dayanaktan yoksun 20.03.2014 ve 25.09.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararların kaldırılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Hükmün gerekçesinde sanık hakkında "sanığın sabıkasız oluşu geçmiş hali,suç işleme hususundaki eğilimi göz önüne alınarak TCK'nın 51. maddesinin uygulanması ile cezanın tecilini gerektirdiği" belirtilmiş olmasına rağmen, hüküm fıkrasında "sanığın sabıka kaydında bulunan mahkumiyet ilamları ile suça yatkın kişiliği , geçmiş hali ve cezasının tecili halinde bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından sanığa verilen cezanın teciline yer olmadığına" şeklinde karar vermek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması yasaya aykırı,
b) 5237 sayılı TCK’nnı 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.