MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
5237 sayılı TCK'nin 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı ve Yargıtay 15. Ceza Dairesi’nin 26.01.2015 tarih ve 2014/24687 esas, 2015/1218 karar sayılı ilamında; “ ..suça konu belgelerin aynı anda ele geçtiği ve farklı zamanlarda düzenlendiğine dair delil de bulunmadığı..” şeklindeki gerekçe ile resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verdiği, mahkemece de bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bu gerekçeyle TCK’nin 43. maddesinin uygulanmadığının belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdani kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilerle dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA, 04.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.