Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01/02/2017 tarihli ve 2016/40 Esas, 2017/14 Karar sayılı ilamı ile sanığın defter ve bilgileri gizlemek suçundan CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan beraatine karar verilmesinden sonra hükmün süresi içerisinde katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi’nin 03/10/2017 tarihli ve 2017/796 Esas, 2017/1184 Karar sayılı ilamı ile, katılan vekilinin sanık hakkında defter ve belgeleri gizlemek suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair istinaf talebinin reddine, 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından sanığın beraatine dair Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01/02/2017 tarihli ve 2016/40 Esas, 2017/14 Karar sayılı beraat kararını kaldırarak, sanığın 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümün süresinde temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.05.2018 tarihli ve 2018/3390 Esas, 2018/4256 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına ilişkin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.07.2018 tarihli ve 19-2017/73112 sayılı yazısı ile itirazda bulunulması üzerine dosya yeniden okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;
Dosya içeriği ve Dairemizin kararındaki gerekçeye göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazları yerinde görülmediğinden KARARIN DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. maddesi uyarınca itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 18.07.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY
Ayrıntıları Dairemizin 07.05.2018 tarih 2018/3390 Esas 2018/4256 Karar sayılı kararına ekli gerekçeli karşı oy yazımızda açıklanan nedenlerle; VUK 359/b'de "Kaçakçılık Suçları ve Cezaları" başlığı altında düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının, VUK 359/b son cümlesinden açıkça anlaşıldığı üzere içerik sahteciliği olduğu VUK 3. maddesi ve Ceza Hukukundaki delil serbestisi ilkesi gereğince (bazı şekli unsurları eksik belgelerde dahil) bu suçların her türlü delille isbatının mümkün olduğu, nitekim bu dosyada sanığın üzerine atılı suçun diğer delillerle sübuta erdiği, Daire çoğunluğunun kabulünün bu suçların sübutunu, suçun delillerinden biri olan özel belge niteliğindeki belgenin fiziki varlığına ve şekil denetimine indirgenmesine neden olduğu, şekil denetiminin bu suçların ön şartı ve unsuru haline getirilmesinin maddede amaçlanan içerik sahteciliğini denetlenemez hale getirdiği, uygulamanın bu şekilde devam etmesi halinde benzeri olaylarla sıklıkla karşılaşılacağı ve vergi kaçakçılığı suçunu işleyerek Devleti dolandıran kişilerin cezasız kalmasına neden olacağı gibi bu kabulün Vergi Usul Kanunu'nun düzenleniş amacına, biçimine aykırı olduğu ve bazı durumlarda da Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerle oluşturulan belgede şekil şartları ile kanunsuz suç oluşturulmasının da söz konusu olacağı nedeniyle Anayasaya da aykırı olacağı kanaati ile sayın çoğunluğun dosyada belge ele geçmemesi ve şekil denetiminin yapılamaması nedeni ile suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile delil yetersizliğinden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine dair bozma kararına katılmadığımı itirazın kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi kararının Onanması gerektiği düşüncesinde olduğumu saygılarımla arzederim.
KARŞI OY
07/05/2018 tarihli karşı oy gerekçesinde ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazının kabul edilmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy