MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
5271 sayılı CMK.nın 286/1 maddesinde “Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.” şeklindeki düzenlemeden sonra aynı maddenin 2. fıkrasında kesin olan ve temyiz edilmeyen kararlar bendler halinde sayılmıştır. Aynı fıkranın “e” bendinde "Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,... temyiz edilemez." şeklinde düzenleme yer almaktadır. Bu yasal düzenlemenin kapsamına; o suçu düzenleyen kanun maddesinde yaptırım olarak sadece adli para cezası öngörülmüş olan suçların girdiği, kanun maddesinde yaptırım olarak “hapis cezasını veya adli para cezasını” gerektiren seçimlik cezalı suçların girmeyeceği anlaşılmaktadır.
Somut olayda; 5237 sayılı TCK.nun 203/1 maddesinde yer alan "Mühür bozma" suçunun yaptırımı "altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası" olarak düzenlenmiş olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 286/2-e maddesi kapsamında kalmadığı gibi kesin olduğu belirtilen diğer hallere de girmediği ve temyiz kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nin 19.04.2018 tarihli hükmünün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine ilişkin usul ve yasaya aykırı olarak verilmiş olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nin 21.05.2018 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 03.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.