213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.04.2015 gün 2012/1096 Esas ve 2015/181 Karar sayılı hükmüne ilişkin sanığın süresinden sonra temyiz talebinde bulunması nedeniyle aynı mahkemece 30.01.2017 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar verildiği ve sanık tarafından bu kararın da temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.07.2018 tarih ve 2018/4038 Esas ve 2018/6241 Karar sayılı "onama" kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2018 tarih ve KD-2018/84789 sayılı dilekçesi ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazı yerinde olduğundan KABULÜ ile Dairemizin 04.07.2018 tarih ve 2018/4038 Esas ve 2018/6241 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemenin 30.01.2017 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilip, 09.07.2013 tarihli sorgusunda bildirdiği adresine çıkarılan tebligatın adresten ayrıldığından bahisle iade edilmesi üzerine, sanığın mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 04.06.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, bir haftalık yasal süresinden sonra 12.01.2017 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından ve eski hale getirme isteminde ileri sürülen nedenler yerinde görülmediğinden, vaki temyiz ve eski hale getirme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 29.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.