MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
1- Sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın mahkeme huzurunda savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, herhangi bir ticari faaliyetinin olmadığını, iş yerinin olmadığını, fatura ve belge düzenlemediğini ifade etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sanığın veya faturaları kullanan mükelleflerin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden temin edilecek sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalar sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, söz konusu belgelerdeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki ve diğer belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, ayrıca faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a) Sahte fatura düzenleme suçlarında, aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,
b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.