MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
1- Sanık hakkında, kendisinin borçlu, babası ile babaannesinin kefil olarak göründüğü, 23.06.2012 düzenlenme tarihli, 13.000-TL bedelli senede, babaannesi olan ... adına sahte imza attığı iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanığın, babaannesinin işlerini kendisinin takip ettiğini, babaannesinin bilgisi ve rızası dahilinde babaannaesi adına imza attığını savunması, suç konusu senedin katılan tarafından, sanık, ... ve ... aleyhine icra takibine konulması üzerine takibin itiraz edilmeksizin kesinleştiğinin ve haciz aşamasına geçildiğinin anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 tarih ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında, önceden verilen rıza üzerine imza atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık ve zımni olabileceği dikkate alınarak, suç kastının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, ...’ın, CMK’nin 45 ve 51. maddeleri uyarınca tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenilerek, suç konusu senetteki kefil imzasının bilgisi ve rızası dahilinde atılıp atılmadığının sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a) Suç tarihi itibarıyla adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, Mahkemenin 2013/214 esas, 2013/573 karar sayılı dosyasında resmi belgede sahtecilik suçundan yargılanarak beraat etmesine rağmen, aynı mahiyetteki suçu işlemeyi alışkanlık haline getirdiğinden bahisle, yetersiz gerekçe ile TCK’nin 51. maddesinde düzenlenen erteleme ve CMK’nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 204/140 esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.