MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 21.06.2006 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.05.2011 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.05.2011 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 29.06.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak:
Sanık hakkında Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 06.03.2008 tarihli 2006/435 Esas ve 2008/103 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 204/1. ve 62. maddeleri gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 25.06.2010 tarihli 2010/7674 Esas ve 2010/7443 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma kararı sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 25.04.2011 tarihli 2010/481 Esas ve 2011/80 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, temyize konu ilamda da sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeni ile mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.04.2018 tarihli 2018/23 Esas ve 2018/134 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığın 1412 sayılı CMUK’nin 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının bulunması nedeniyle, aynen açıklanan hükümdeki hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.