Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 08.05.2019 tarihli ve 2019/1628 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22.05.2019 tarihli ve KYB-2019/52880 sayılı ihbarname ile;
Özel belgede sahteciliğe teşebbüs suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207/1 ve 35/1. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine dair Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2016 tarihli ve 2015/1396 esas, 2016/928 sayılı kararının "benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 04/11/2015 tarihli ve 2015/777 esas, 2015/3628 karar sayılı ilamında "Kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.12.2009 tarih, 2009/1120 sayılı Kararı ile TCK'nın 191/2. maddesi gereğince hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması kararı bulunan ve idrar tetkiki için gittiği hastanede, kendisi yerine bir başkasının idrarını vererek suç delillerini gizlemeye çalıştığı belirtilen sanık hakkında TCK'nın 281/1-son cümlesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması..." şeklinde belirtildiği üzere, sanığın eyleminin özel belgede sahteciliğe teşebbüs suçunu değil suç delillerinin yok etme, gizleme veya değiştirme suçuna vücut vermekle birlikte 5237 sayılı Kanun'un 281/1-son maddesinde yer alan "Kendi işlediği veya işlenişine iştirak ettiği suçla ilgili olarak kişiye bu fıkra hükmüne göre ceza verilmez." şeklindeki hüküm gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde özel belgede sahteciliğe teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, hükümlünün özel belgede sahteciliğe teşebbüs suçundan mahkûmiyetine ilişkin Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 25.05.2016 tarihli 2015/1396 Esas ve 2016/928 sayılı kararının CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, 5237 sayılı TCK‘nin 281/1-son ve CMK‘nin 223/4-b. maddeleri gereğince hükümlü hakkında “Suç Delillerini Yok Etme, Gizleme veya Değiştirmeye Teşebbüs“ suçundan CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA ve bu nedenle özel belgede sahteciliğe teşebbüs suçundan verilen cezanın infaz edilmemesine, dosyanın yeniden yargılamama yapılmamak şartıyla mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.