MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura düzenleme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sanığın, aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlerinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; kazanılmış hakka konu olmayan ve kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmaması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Hüküm fıkrasında takdiri indirim hükümleri uygulanırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi yerine, 59. maddesi yazılması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında takdiri indirim nedenlerinin uygulandığı 2. bölümde yer alan "…5237 sy. TCK'nin 59. md.si gereğince..." bölümü çıkartılarak, yerine "…5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi gereğince..." ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.