MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Mala zarar verme, tehdit, özel belgede sahtecilik
HÜKÜMLER: Beraat, mahkumiyet
I-) Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;
6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında doğrudan hükmedilen 360 TL adli para cezasına ilişkin hüküm kesin nitelikte olduğundan, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi göndermesiyle 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat ve özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde;
Özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükümde; Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçu yönünden, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı; sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçu yönünden ise yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin ve sanık müdafisininn temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.