Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 31.10.2019 tarih ve 2019/5681 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.11.2019 tarih ve KYB-2019/106298 sayılı ihbarname ile;
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’ın, anılan Kanun’un 359/b-1, 359/a-2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. (iki kez) maddeleri gereğince iki kez 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair Ümraniye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2012 tarihli ve 2010/136 esas, 2012/1582 sayılı kararının 23/10/2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 2013 tarihinde kasten yeni bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan inceleme neticesinde sanık hakkındaki hapis cezalarının ayrı ayrı ve tamamen infaz kurumunda çektirilmesine dair Ümraniye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2015 tarihli ve 2010/136 esas, 2012/1582 sayılı ek kararının "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında verilen cezanın ertelenmesine ilişkin Ümraniye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2012 tarihli ve 2010/136 esas, 2012/1582 sayılı kararının 23/10/2012 tarihinde kesinleştiği, deneme süresinin bu tarihten itibaren işlemeye başlayacağı ve 15 ay olarak belirlenen deneme süresinin 23/03/2014 tarihinde biteceği, ihbarda bulunulan ve sanığın deneme süresi içerisinde işlediği Kağızman Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2015 tarihli ve 2014/299 esas, 2015/174 sayılı kararına konu suç tarihinin, iddianame ve gerekçeli karar başlığında sehven 2013 tarihi olarak yazılmış olsa da, sanığın ve dosyanın diğer sanığı olan Aslan Doğan'ın savunmaları ile dosya içeriğine göre suç tarihinin 2009 tarihi olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın ihbara konu suçu denetim süresi başlamadan önce 2009 tarihinde işlediği göz önüne alındığında, sanığın deneme süresi içerisinde işlediği bir suç bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Sanık ...‘ın İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza (Ümraniye 5. Asliye Ceza) Mahkemesinin 14.06.2012 tarihli 2010/136 Esas ve 2012/1582 Karar sayılı kararıyla, 213 sayılı VUK‘nin 359/b-1 ve 359/a-2 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve bu cezaların ertelendiği, belirtilen hükümlerin 23.10.2012 tarihinde kesinleşmesi sonrası denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine aynı mahkemenin 12.10.2015 tarihli ek kararı ile erteli hapis cezalarının TCK‘nin 51/7. maddesi uyarınca tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verildiği, sanık müdafinin 12.07.2016 tarihli dilekçesi ile ek karara ilişkin yapılan tebligatların usulsüz olduğunu, kararı 11.07.2016 tarihinde öğrendiklerini belirterek, Mahkemenin ihbarnameye konu edilen 12.10.2015 tarihli 2010/136 Esas ve 2012/1582 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazda bulunduğu, ancak itiraz hususunda mahkemesince ya da merciince bir karar verilmemiş olması ve olağan kanun yolu sürecinin tamamlanmamış bulunması nedeniyle, talebe konu ilamın bu haliyle kanun yararına bozma konusu yapılamayacağı anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin CMK’nin 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.