Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 11.02.2020 tarih ve 2019/22074 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19.02.2020 tarih ve KYB-2020/21330 sayılı ihbarname ile;
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'nin, anılan Kanun'un 359/b (iki kez) ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddeleri gereğince 5 yıl hapis (iki kez) cezası ile cezalandırılmasına dair Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2015 tarihli ve 2014/253 esas, 2015/230 sayılı kararının "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 13/09/2018 tarihli ve 2016/17800 esas, 2018/11567 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, karar tarihinde Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinde 09/01/2015 tarihli 4. oturumda, 13/03/2015 tarihli 5. oturumda ve 27/03/2015 tarihli 6. oturumda savunmalarının alınması sırasında duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmaksızın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 193/1. maddesinde yer alan "Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir." şeklindeki ve 196/5. maddesinde yer alan "Hastalık veya disiplin önlemi ya da zorunlu diğer nedenlerle yargılamanın yapıldığı yargı çevresi dışındaki bir hastahane veya tutukevine nakledilmiş olan sanığın, sorgusu yapılmış olmak koşuluyla, hazır bulundurulmasına gerek görülmeyen oturumlar için getirilmemesine mahkemece karar verilebilir." şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabetgörülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.04.2015 tarihli 2014/253 Esas ve 2015/230 Karar sayılı kararının CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; sanık hakkındaki infazın durdurulmasına, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal TAHLİYESİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.