MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura düzenleme
Sanık ... müdafisinin 17.11.2016 tarihli temyiz dilekçesinin içeriği itibarıyla eski hale getirme talebi içermediği değerlendirilerek yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde; sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçunda, sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 04.08.2016 tarihinde tebliğ olunan hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 17.11.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine ilişkin Mahkemenin 21.11.2016 tarihli ek kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığı; sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçu yönünden yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 21.11.2016 tarih, 2015/46 Esas, 2016/515 Karar sayılı ek kararı ile sahte fatura düzenleme suçundan kurulan eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 20.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.