MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat
1) Sanık ...’un temyizinin incelenmesinde;
Sanığın 30.01.2015 tarihli dilekçe ile eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde de bulunduğu ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercisi Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemenin hukuki dayanaktan yoksun olan 25.02.2015 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 22.01.2015 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 30.01.2015 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık ...’nin temyizinin incelenmesinde;
04.01.2017 tarihli ek karar başka suçtan hükümlü olarak cezaevinde bulunan sanığa 09.01.2017 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, CMK'nin 35/3. maddesi uyarınca "İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." hükmüne uygun şekilde cezaevindeki sanığa kararın okunarak anlatılmadığının anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine 13.03.2017 tarihli ek kararın temyizi isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
Sanığın, 02.12.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 19.12.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 04.01.2017 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
3) Katılan vekilinin sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde;
Sanığa yüklenen “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 15.03.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.