MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/70 E., 2019/194 K.
SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle yapılan incelemede;
Sanık ...'ın duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezaların türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Katılan şirket ile sanık ... arasında 06.10.2009 tarihinde ... satış sözleşmesi yapıldığı, sözleşme gereğince şirketin verdiği ... cihazından yapılan ödemelerin şirketin hesabına aktarılmasının gerektiği, 04.02.2010-12.02.2010 tarihleri arasında sanık ...'ın temin ettiği kredi kartları ile 75.378,00 TL'lik kontör alındığı, bu paranın sanık ...'ın ... Bankasında bulunan ... İletişim hesabına yatırıldığı, ancak sanık ...'ın daha önceden muvazaalı şekilde 80.000 TL bedelli bono düzenleyerek sanık ...'e verdiği, sanık ...'in de bu bono ile Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde ihtiyati haciz talebinde bulunduğu, Mahkemenin 01.02.2010 tarihli ve 2010/22 Değişik İş sayılı kararı ile ihtiyati haciz kararı verildiği, bu karar uyarınca sanık ...'ın ... Bankasında bulunan hesabına haciz işlemi uygulandığı, Elazığ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/813 Esas sayılı icra dosyasında başlatılan takip sırasında sanık ...'a ödeme emrinin tebliğ edilmediği, ancak sanığın icra müdürlüğüne verdiği 15.02.2010 tarihli dilekçe ile söz konusu hesaba gelen 70.913,00 TL'nin alacaklıya ödenmesine muvafakat ettiğini belirttiği, tüm sanıkların bu şekilde iştirak halinde hareket ederek üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; işlem yapılan kredi kartı sahipleri ile sanık ...'ın babası olan ...'ın tanık olarak beyanlarına başvurulması, icra dosyasının ne zaman kapandığının, hangi tarihe kadar ve ne şekilde ödeme yapıldığının tespit edilmesi, sanık ...'in suça konu bononun düzenlendiği tarihte bu miktar nakit parayı verecek ekonomik gücü olup olmadığının araştırılması, sanıkların HTS kayıtlarının getirtilerek irtibatlarının belirlenmesi, işlem yapılan kredi kartı borçlarının kim tarafından ödendiğinin, katılan şirket ile sanık ... arasında mevcut icra ya da hukuk dosyası bulunup bulunmadığının araştırılması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,
Kabule göre de;
a) Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.06.2011 tarihli ve 2011/2585 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f maddesine istinaden kamu davası açıldığı ve Cumhuriyet Başsavcılığının esas hakkındaki mütalaasının verildiği 20.06.2019 tarihli son celsede sanık ... ya da müdafiinin hazır bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ...'a 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-d-f maddeleri uygulanmak suretiyle ceza tayin edilerek savunma hakkının kısıtlanması,
b) 5237 sayılı Kanun'un 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde, aynı fıkranın son paragrafı gereğince temel para cezası suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde gün karşılığı olarak tespit edilip, artırım ve indirimlerin belirlenen gün üzerinden yapılması ve buna göre sonuç para cezasının saptanması gerekirken, sanıklar hakkındaki temel ceza 1.000 gün adli para cezası olarak belirlendikten sonra, doğrudan suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katı olan 141.826,00 TL adli para cezasına çıkartılması ve bu miktar üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle adli para cezalarına hükmolunması,
Yasaya aykırı, sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.03.2026 tarihinde karar verildi.