MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
CMK’nin 253/22. maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemelerinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38.maddesine göre “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanun'un yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır.” hükmü uyarınca uzlaşmanın sağlanamaması nedeniyle yapılan uzlaştırma giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1) Kısa süreli hapis cezasının adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesi neticesinde, adli para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine karar verilirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,
2) Bozmadan önceki hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve bozma ilamının sanık lehine olduğunun anlaşılması karşısında, bozma sonrası yapılan 28,00 TL posta gideri olan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkrasına "10" rakamından önce gelmek üzere "birer ay ara ile" cümlesinin eklenmesi ile hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümün tamamen hükümden çıkartılarak yerine "Bozma öncesi yapılan 33,65 TL tebligat posta gideri ile uzlaştırmacı bilirkişi gideri olan 342 TL'nin sanıktan alınarak hazineye gelir kaydına, bozma ilamının sanık lehine olması ve hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle bozma sonrası yapılan toplam 28 TL yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.