MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/389 E., 2016/181 K.
SUÇ :Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında "27.04.2009" olarak hatalı gösterilen suç tarihinin, "21.03.2009" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, 5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği halde para cezasının alt sınırın da altında olacak şekilde belirlenerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yapılan UYAP sorgulamasında sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/178 Esas sayılı dosyasında, hüküm tarihinden sonra, 19.12.2017 tarihli ek karar ile elektrik hırsızlığı suçu nedeniyle uyarlama yargılaması yapıldığı, kurum zararı giderilmekle önceki kararın kaldırılarak 6352 sayılı yasanın geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde kararın uyarlanmasına karar verildiği ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas ilam bulunmadığı anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2026 tarihinde karar verildi.